The title already speaks for itself. Frankly I wanna write this blog with cheery mood and all about the wonderful stories I had here in Singapore, the friendship from both new and old friends, the new hi-so life-style, learning how to cook, being a guide tour (ไกด์ทัวร์จำเป็น) for friends and also shopping!. But Cinderella wouldn't have her happily ever-after ending, hadn't she been tortured previously by the evil step-mother, and step-sisters.  

=Life is somehow sugar-coated but when you bite hard on it you'll find a bitter core.  yike! Reality does bite=

But I know. I know full well that this is all part of us growing up as a person. (sound very deep) ^-^ We all have our own pace of growing up, one faster than the other. Some learn it the hard way. Some never learn at all. For me it always has to be in Singapore.. First it's the O'Level, now it's the worklife. What is it with me and this Merlion city!?. Hmm, but the show must go on.

I cried today for a lot of things.  Already tried to maintain my self-control. But it just couldn't! Anyway I am feeling better now. And I will try to keep my good spirit up for work. Don't wanna be all moody and grumpy to innocent ppl.

I wil fight! Fight Fight Fight Fight to the death!

PS: ตอนนี้นึกถึงเพลง"เพียงพอ" มากๆๆๆ เพราะ"ชีวิตบางคน ดิ้นรนจนเกินคำว่าพอดี" แล้วตอนนี้เลยอยากมีซักคนที่จะบอกว่า "ฉันอาจจะเป็นอย่างนั้น กำลังแข่งขัน แก่งแย่งชิงกันไป แต่เหตุที่ฉันไม่เป็นอย่างใครรร บังเอิญว่าฉันมีเธอ ก็เลยไม่ต้องการไขว่คว้าอะไร ไม่ดิ้นให้ทรมาน หวั่นไหวก็หยุด และมั่นคงกว่าเดิม.."

(แต่เพราะหาไม่ได้ซักที เลยขอเอาเพื่อน+ธรรมะเป็นพึ่ง 55+)

Anyway, thanks for visitng guys! you all made my day brighther than the sunshine! Will be much sadder if i were to go through this alone. 

=Ling-ing=